Błędne koło zrywu w publikowaniu to powtarzający się schemat, który dotyka szczególnie przedsiębiorczyń z ADHD: intensywny zryw twórczy, wyczerpanie zasobów, tygodnie ciszy i narastające wyrzuty sumienia, które utrudniają powrót. Zamiast eliminować zrywy – co jest sprzeczne z naturą neuroatypowego mózgu – skuteczniejsze jest zarządzanie każdym etapem osobno, czyli tworzenie na zapas podczas energii, sięganie po formaty low-effort przy zjeździe i trenowanie szybkich powrotów po ciszy.

Znasz ten moment. Wstajesz prawą nogą, jest trochę luzu w kalendarzu, wrzucasz coś na IG, ktoś odpowiada, dopaminka w akcji… Przecież całkiem spoko to publikowanie. No teraz to już na pewno będzie regularnie!

I przez chwilę naprawdę jest. Publikujesz jak szalona, czujesz w kościach, że energia nie potrwa długo, ale póki jest – ihaa!

A potem to się kończy: zasoby wyczerpane, każdy post wydaje się bez sensu, w firmie robi się zapierdziel i content wraca tam, gdzie jego miejsce – do komórki pod schodami. Zaczynają się tygodnie ciszy, a próg wejścia z powrotem na internetową scenę rośnie z dnia na dzień.

To właśnie błędne koło zrywu. Znane aż za dobrze każdej przedsiębiorczyni z ADHD, której energia jest zmienna, a treści nie mają szans być wysoko w priorytetach. I zamiast z nim walczyć – bo to jak leczyć ADHD poradami z instakaruzeli – można nim zarządzać. Każdy etap koła ma swoje możliwości. Oto co z nich wyciągnąć.

Przeczytaj również: Jak stworzyć prosty system delegowania treści w Twoim biznesie?

Etap 1: ZRYW

Masz energię. Super – ale zanim w nią wejdziesz pełną parą, jedna rzecz:

Zapisz datę zrywu i kiedy Ci przeszło. Poważnie. Zwiększysz świadomość swojego rytmu i z czasem zaczniesz zauważać wzorce – czy to pora miesiąca, konkretne warunki, poprzedzające zdarzenia. Te dane są bezcenne.

Drugi ważny punkt: nie zaczynaj od narzędzi. Nowy arkusz w Notion, planer, system tagów to nie jest napisanie posta. Przebierasz prokrastynację za produktywność. Poza tym harmonogramy robione w uniesieniu zrywu zwykle są nie do utrzymania poza nim. Niech energia idzie w tworzenie, nie w organizowanie tworzenia.

Etap drugi: Publikujesz jak dzika

Energia jest, więc nie publikujesz… Ty napierdalasz!

Tu kilka rzeczy warto mieć z tyłu głowy:

• Twórz dużo, ale nie publikuj wszystkiego od razu. Zostaw na później! Wiem, że ciężko, bo publikacja równa się dopamina, ale będziesz sobie za to wdzięczna przy kolejnym zjeździe.
• Zrób coś, czego normalnie unikasz. Cytując klasyka, „masz tę moc” – odważny temat, nowy format, rzecz, która leżała w głowie od miesięcy, czekały na ten moment.
• Zbieraj dane o swoim procesie twórczym. Które tematy piszą się „same”? Przy czym tracisz poczucie czasu? Co jest trudne? Samoobserwacja to materiał do budowania systemu, który będzie u Ciebie działał niezależnie od poziomu energii.

Etap trzeci: Padasz na twarz

Forsowanie zmęczenia nic nie da. Dbaj o siebie – to warunek konieczny do tego, żeby w ogóle coś długofalowo tworzyć. Nie ma też sensu sobie dowalać 🙂

Podczas tego etapu korzystasz z tego, co natworzyłaś na zapas.

I jeszcze jedno, co wydaje się kontrtuicyjne, ale działa: nawet jeśli nie masz energii na publikowanie, nie odcinaj się od tworzenia. Pisz do siebie, nagrywaj bez montażu, rób notatki głosowe. Bądź w kontakcie ze swoim głosem. To skraca dystans do powrotu.

Etap: Tygodnie ciszy

Tu zaczyna się najpoważniejszy problem – nie sama cisza, ale to, co z nią robimy. Rozliczamy się, analizujemy ile nas nie było, zastanawiamy się, czy przepraszać odbiorców.

Nie przepraszaj. Wejdź cała na biało – czy w kolorach swojej marki osobistej 😉 – i publikuj.

Kilka konkretów na ten etap:

• Nie musisz wracać z czymś wow. Nikt nie prowadzi statystyk Twojej nieobecności tak skrupulatnie jak Ty sama. Nie musisz też tłumaczyć się z przerwy.
• Wybierz rzecz, która ostatnio działała, i z tym wracaj. Nie wymyślaj od zera, nie zaczynaj od nowego formatu ani nowej strategii. Wróć do czegoś sprawdzonego i wykonaj jeden małych krok.
• Nie rozkminiaj sama w głowie – powiedz komuś na głos, że powoli wracasz. Accountability działa, nawet jeśli to tylko wiadomość do znajomej, zwłaszcza jeśli motywuje Cię zobowiązanie.

Co pomaga niezależnie od etapu?

Trzy rzeczy, które warto budować systemowo, żeby błędne koło zrywu kręciło się łagodniej:

Świadomość własnej energii i ustalanie rytmu w zgodzie z nią – nie z tym, jak publikuje ktoś inny, nie z tym, co powinno się robić. Liczy się to, jak naprawdę funkcjonujesz.

Zmierzenie, co ile Ci zajmuje – i wybór łatwiejszych formatów na trudniejszy czas. Jeśli wiesz, że rolka mówiona kosztuje Cię trzy godziny, a singiel z tekstem – dwadzieścia minut, masz już plan na zjazd.

Trenowanie szybszych powrotów po okresach ciszy – bo zryw i cisza zawsze będą. Pytanie tylko, ile trwa Twój powrót.

I myślę też, że dopóki masz luz ze zrywami w publikowaniu, inne sposoby na marketing niż content i nie potrzebujesz marki osobistej, to nie musisz przecież nic zmieniać. Ale jeśli każdy koniec zrywu kończy się poczuciem niewykorzystanego potencjału i litanią pretensji do samej siebie – to może warto coś z tym zrobić?

Chętnie Ci w tym potowarzyszę. Napisz. 🙋‍♀️